تبلیغات اینترنتیclose
به کودکم که نشسته ست در سر و رَحِمت! ( سید مهدی موسوی )
پیچک ( سید مهدی موسوی)
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ جمعه 14 مهر 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

به کودکم که نشسته ست در سر و رَحِمت!

به عشق: پایان بندی روزهای غمت

 

به افتضاح ترین حالت درونی تو

به رگ زدن هایم روی خواب خونی تو

 

به پنجره که به مشتی تگرگ چسبیده

پریدن از خوابی که به مرگ چسبیده

 

به کودکی که به سختی ادامه می دهدم

به دختری که پس از مرگ نامه می دهدم!

 

به ماه های رسیده به سال و بعد سده!

به کلّ «می دهدم »های توی ذوق زده

 

به اینهمه چسبیدم که شعرتان بکنم

که عشق را وسط مرگ امتحان بکنم!

 

سید مهدی موسوی

http://tolerant71.blogfa.com/post-85.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : موسوی 1, | بازديد : 809